Susulacak zaman değil

27.10.2014 Habertürk

Malum Türkiye’de basının en önemli dertlerinden biri sansürden çok otosansür, yani yazılması/söylenmesi gerekenin hiç yazılmaması/söylenmemesi ya da gazetecinin yazarken/söylerken kendisine bazı filtreler koyması. Gazetecinin bu tür durumlardaki sığınağı "kamu yararı"dır. Lakin bir gazeteci, ne kadar birikimli, sağduyulu vs. olursa olsun, neyin nasıl ele alınmasının kamu yararına olup olduğunu belirleme gücüne asla sahip olamaz. Sonuçta otosansürü meşrulaştırmaya yönelik argümanlar birer mazeret olmaktan öteye geçemezler.
Örneğin, gün ortasında, Hakkari Yüksekova’nın göbeğinde sivil kıyafetli üç askerin maskeli kişilerce katledilmesinin ardından herhangi bir şey yazıp söylememek en kolay yoldur. Çünkü bu cüretkâr saldırı, bölgenin dengelerinin iyice altüst olduğu bir ortamda Türkiye’nin sigortası durumundaki çözüm sürecinin ne kadar kırılgan  olduğunu gözler önüne seriyor. Dolayısıyla çözümden, barıştan yana bir gazeteci, söyleyeceklerinin bu kırılganlığı artıracağını düşünerek sessiz kalmayı tercih edebilir.
Fakat böyle yaparsa çok büyük bir yanlış yapar. Zira çözüm/barış karşıtlarının birer akbaba edasıyla, saldırı haberini, kaldırımda cansız yatan askerlerin görüntülerini büyük bir şevkle ve "bu mu sizin çözüm süreciniz!" haykırışlarıyla paylaştıkları görüldüğünde sessiz kalmak hem bir gazeteci, hem bir yurttaş olarak sorumluluktan kaçmak anlamına gelir.

KAĞIZMAN YÜKSEKOVA’YI MEŞRULAŞTIRMAZ

Peki ne söylemek lazım? Düşündüklerimi birkaç notla aktarmak istiyorum:
·  Daha önce yine Yüksekova’da güvenlik güçlerine yönelik benzer saldırılara tanık olmuştuk. Ancak onların hiçbiri çözüm sürecinde "müzakere" aşamasına geçildiğinin müjdelendiği bir dönemde yaşanmamıştı.
·  Saldırının, ulusal ve uluslararası kamuoyunun Kobani ile yoğunlaştığı ve PYD/YPG, dolayısıyla PKK hakkında olumlu düşüncelerin arttığı bir dönemde olması da ayrıca dikkat çekici.
·  PKK’nın, Kars Kağızman’daki çatışmada üç militanının öldürülmesine "misilleme" yapmış olması kuvvetle muhtemel.
·  Kağızman’da yaşananların Yüksekova’daki saldırıyı meşrulaştırması, mazur göstermesi hiçbir şekilde söz konusu olamaz.
·  Eğer çözüm sürecini başarıyla sona erdirmek istiyorsak, zamanlamadaki garipliklere rağmen "provokasyon", "derin PKK",  "daha üst bir akıl var" gibi açıklamalarla kafaları daha da karıştırmak yerine gerçeklerle yüzleşmek şart.

PKK VE HDP’SİZ SÜREÇ MÜMKÜN MÜ?

Cumhurbaşkanı Erdoğan, daha Yüksekova saldırısından önce gazetecilere "PKK Türkiye'de barışı istemiyor. PKK'nın uzantısı olan siyasi parti de barışı istemiyor. İki kere iki dört. Bunlar sadece, meydanlara çıktıkları zaman, barış, özgürlük derler ama yapılanları görüyorsunuz" demişti.
O zaman sorunu kimle çizeceksiniz? Erdoğan’ın "İmralı rahatsız" sözlerinden, cevabının Öcalan olduğu anlaşılıyor. "İmralı iyi, Kandil kötü" yaklaşımının yanlışlığı üzerine defalarca yazmış olduğum için itirazlarımı tekrarlamak istemiyorum. Zaten yakınlarda Başbakan Yardımcısı Yalçın Akdoğan da 6-7 Ekim olaylarında Kandil’i "sorun çıkarıcı", İmralı’yı da "sorun çözücü" göstermenin doğru olmadığını detaylarıyla anlattı.
Başbakan Ahmet Davutoğlu’nun "Biz sorunu örgütle değil halkla çözeriz" önermesinin de sil baştan anlamına geldiği düşünülürse acilen yapılması gerekeni şöyle özetleyebiliriz: Çözüm sürecinin olabildiğince samimi, gerçekçi, şeffaf, toplumun diğer kesimlerinin katılım ve katkılarına açık bir şekilde yürütmek.
Özetle: Söz asla bitmez, konuşmaya, tartışmaya devam.




Destek olmak ister misiniz?
Doğru haber, özgün ve özgür yorum ihtiyacı
Bugün dünyada gazeteciler birer aktivist olmaya zorlanıyor. Bu durum, kutuplaşmanın alabildiğine keskin olduğu Türkiye'de daha fazla karşımıza çıkıyor. Halbuki gazeteci, elinden geldiğince, doğru haber ile özgün ve özgür yorumla toplumun tüm kesimlerine ulaşmaya çalışmalı ve bu yolla, kutuplaşmayı artırma değil azaltmayı kendine hedef edinmeli. Devamı için

Son makaleler (10)
25.05.2020 Gelecek Partisi ve DEVA ne kadar yeni? Ruşen Çakır, Burak Bilgehan Özpek ve Osman Sert tartışıyor
24.05.2020 Salgınlar tarihin akışını nasıl değiştirdi? Prof. Cemal Kafadar ile söyleşi
23.05.2020 Babacan, Erdoğan’ı neden öfkelendiriyor?
22.05.2020 Kemal Can ve Ruşen Çakır ile Haftaya Bakış (15): Trollerin yeniden yapılanması, Cihat Yaycı olayı ve Avrasyacılık, Gelecek ve Deva partilerinin durumu
21.05.2020 Ulusalcılık nedir, ne değildir?
20.05.2020 Tümamiral Cihat Yaycı olayının düşündürdükleri
19.05.2020 Ulusalcılara ne oldu?
18.05.2020 Üçüncü Milliyetçi Cephe yolda mı?
16.05.2020 İYİ Parti’yi anlamak için 5 soru
15.05.2020 Kemal Can ve Ruşen Çakır ile “Haftaya Bakış” (14):
25.05.2020 Gelecek Partisi ve DEVA ne kadar yeni? Ruşen Çakır, Burak Bilgehan Özpek ve Osman Sert tartışıyor
12.05.2020 Les guerres post-modernes de la mafia en Turquie
05.04.2020 Turkey: A multi-party “single-party state”
19.08.2019 Erneute Amtsenthebung: Erdogans große Verzweiflung
11.02.2016 Hesabên herdu aliyan ên xelet şerê heyî kûrtir dike
05.05.2015 CHP-şi Goşaonuş Sthrateji: Xetselaşi Coxo Phri-Elişina Mualefeti
03.04.2015 Djihadisti I polzuyutsya globalizatsiey I stanovitsya yeyo jertvami. Polnıy test intervyu s jilem kepelem
10.03.2015 Aya Ankara Az Kobani Darse Ebrat Khahad Gereft?
08.03.2015 La esperada operación de Mosul: ¿Combatirá Ankara contra el Estado Islámico (de Irak y el Levante)?
18.07.2014 Ankarayi Miçin arevelki haşvehararı