Kurultay izlenimleri: Geçmiş ve gelecek arasındaki YENİ Parti

15.11.2026 medyascope.tv

15 Kasım 2026’da medyascope.tv'de yaptığım değerlendirmeyi yayına Gülden Özdemir hazırladı

Merhaba, iyi günler, iyi pazarlar.
Dün bahsettiğim gibi YENİ Parti’nin kuruluş kurultayını yani birinci olağan kurultayını izlemek için Ankara'daydım. Ve akşam döndüm. Bugün Parti Meclis’i seçilecek. Dün tek aday Özgür Özel genel başkan olarak seçildi yeniden. Geçerli oyların hepsini alarak seçildi. Bugün Parti Meclis’i seçilecek. Parti Meclisi’nde, bayağı kalabalık bir Parti Meclis’i, 80 milletvekili, 40 teşkilatlardan, delegelerden isim ve 30 dışarıdan daha çok uzman isimler olacak. Beni açıkçası en fazla meraklandıran, o 30 kişide kimlerin olacağı ve sonra Parti Meclis’i yapacağı toplantıda — muhtemelen önümüzdeki hafta sonuna doğru ya da hafta sonunda yapacak — MYK'yı seçecek. Esas önemli olan orası olacak. Şimdi ilk günün ardından sosyal medyada çok sayıda yorum gördüm. Özellikle Özgür Özel'in konuşmasından memnun olanlar ve memnun olmayanlar şeklinde. Açıkçası Özgür Özel çok konuşuyor. Yani mitinglerde konuşuyor, televizyonlara, yayınlara çıkıyor ya da sokakta birtakım değişik eylemlerde vesaire basın mensuplarının sorularını cevaplandırıyor. Çok konuşuyor. Onun için bir kere öncelikle Özgür Özel'in konuşmalarının bir cazibesinin çok fazla olmadığını vurgulamak lazım. İkincisi de 19 Mart'tan bu yana Ekrem İmamoğlu'nun tutuklanmasıyla beraber Özgür Özel önce CHP daha sonra da YENİ Parti'nin tek ismi olarak ortaya çıktı, bir ikinci isim görmedik. Etrafında tabii birtakım kurumaylar var ama Özgür Özel dışında konuşan, eden, parti adına, hareket adına konuşan kimseye tanık olmadık.
İstanbul İl Başkanı Özgür Çelik'in kısmen öne çıktığını gördük. Bir de Ekrem İmamoğlu'nun cezaevinden yaptığı birtakım açıklamalar ya da Silivri'de mahkeme sırasında duruşmalarda söyledikleri. Dolayısıyla Özgür Özel'in konuşmasında çok fazla büyük bir beklentiye sahip olmak bence çok da isabetli değildi. Beni tabii ki en çok şaşırtan orada, en sonda kendi yazdığı şiiri okumasıydı. ‘‘İçimdeki Memleket’’ yanılmıyorsam şiirin adı. Ama ben Özgür Özel'den önce Ekrem İmamoğlu'nun yolladığı ve yapay zekayla canlandırılan mesajın çok daha önemli olduğunu düşünüyorum. Çünkü şöyle bir husus var; YENİ Parti bir direniş hareketi. 19 Mart'tan bu yana sürekli iktidarın saldırılarına karşı direnen bir hareketti Cumhuriyet Halk Partisi. Sonra butlanla birlikte bir de bu eklendi ve bir şekilde yok olmamak için çabalayan bir direniş hareketi olarak kendini gösterdi ve en önemli mesele YENİ Parti’nin var olma meselesi. Birinci mesele bu. İkinci mesele muhalefet etmek, iktidarın yanlışlarını anlatmak, şu bu. Ama üçüncü mesele iktidar yürüyüşü. Hep bunu söylüyor Özgür Özel ve Ekrem İmamoğlu. İktidar yürüyüşü perspektifi var ama diğer iki olayın baskın olması nedeniyle iktidar yürüyüşü perspektifi çok da etkili olamıyor. Ama bir diğer husus da şu: ‘‘İktidara gelince ne olacak?’’ meselesi. Orada işte bir güven tesis etmek... Şunu söylemek mümkün: bu kadro siyasi iktidarın saldırılarına karşı direnişi toplumla beraber başarabildiğini gösterdi. Bu anlamda bir güven sorunu yok. Ama iktidarın yanlışlarını anlatma, Türkiye'nin sorunlarını anlatma konusunda da çok bir sorun yok. her ne kadar son dönemde fon vurgunu konusunda yetersiz olduğu söyleniyor olsa da. Ama daha ötesine gitme konusunda yani insanları bu iktidara gelmek ve gelmenin de ötesinde ülkeyi yönetmek, yani tepki örgütleyen muhalefet düzeninden güven inşa eden siyaset dönemine geçmek.
Bunu Ekrem İmamoğlu’nda gördüm. Mesela şöyle diyor: ‘‘Türkiye'nin YENİ Parti’ye ihtiyacı var. Çünkü millet artık yalnızca neye karşı durduğumuzu değil, neyi kuracağımızı da görmek istiyor. Bu düzene itiraz etmek yetmez. Yerine adil, özgür ve müreffeh bir Türkiye'yi inşa edecek irade, kadro ve yol haritası gerekir.’’ Bunlar çok önemli sözler. Bir diğer şey de yine Ekrem İmamoğlu'ndan: ‘‘YENİ Parti Türkiye'de yeni demokratik ve çoğulcu bir siyasetin merkezini inşa etmek için var.’’ Şimdi buradaki ‘‘yeni’’ vurgusu çok önemli. Ama şunu da özellikle vurgulamak lazım, dün kurultayda bunu gördüm; geçmişe çok gönderme var. Atatürk vesaire onu anladık bir yere kadar ama CHP'ye çok gönderme var ve bir tür hâlâ CHP ile, butlan sonrası CHP ile olan mesele aşılamamış gibi bir hava var. Yani bir şekilde CHP'ye geri dönme imkanı olursa, ama CHP'nin başına geçecek şekilde, sanki itiraz edilmeyecekmiş gibi. Ama artık toplum bence, hepsi olmasa bile, bu defterin kapanmasını bekliyor. Yani bu geleceğe çok da fazla sıkışmamak. Fakat orada çok fazla bu göndermeye tanık oldum. Hem kısa söz alan konuşmacılarda bu vardı hem Özgür Özel'in konuşmasında bu vardı. Birçok yerde bu vardı. Ve şu da var tabii ki; delege yapısı da büyük ölçüde, her ne kadar parti içi demokrasi vurgusu çok yapılsa da, eskinin kadrolarıyla teşekkül etmiş bir delege yapısı olduğu söyleniyor konuya daha aşina olan kişiler tarafından.
Şunu özellikle vurgulamak lazım: Siyasi iktidarın çok yoğun baskıları altında, belediye başkanlarının tutuklanması vesaire, öte yandan butlan ve büyük bir ihaneti yaşadılar ve bir parti kurdular. 133 gün sonra bu kongre oldu. 800.000’i aşkın üyesi olduğunu açıkladı Özgür Özel. 1000’i aşkın delege orada bulundu, oy kullandı. Bunlar kolay işler değil. Yani Sezar'ın hakkını Sezar'a vermek lazım. Bunlar hiç kolay işler değil. Tabii ki insanların beklentileri çok yüksek, çok anlaşılır. Özgür Özel'den daha somut şeyler istiyorlar, konuşmasında. Bu da anlaşılır. Ama Özgür Özel'in hâlâ bir şey derdi olduğunu da görmek lazım: safları sıkı tutmak. Çünkü daha yeni kurultay bahanesiyle Tekirdağ'da Büyükşehir Belediye Başkanı istifa etti ve AKP'ye geçeceği söyleniyor. Hâlâ Muğla Belediye Başkanı’nın AKP'ye geçme ihtimali var. Birtakım işte Adalar’da, Üsküdar'da gördüğümüz belediye meclis üyelerinin geçmesi falan, bunlar çok ciddi bir şekilde bu partiye zarar veriyor. Hem kadro anlamında zarar veriyor hem de tabanda çok ciddi bir rahatsızlık yaratıyor. Böyle bir dertleri olduğunu da görmek lazım. Ve 133 günde böyle bir şeyin yapılabilmiş olması çok önemli. Ama şunu özellikle vurgulamak lazım; gerek Ekrem İmamoğlu'nun gerek Özgür Özel'in mesajlarında, konuşmalarında parti içi demokrasi vurgusu çok yüksek. Ama ne oldu? Tek aday geldi. Tamam. Bugün de ne olacak? Blocklist olacak ve Özgür Özel'in belki kurmaylarıyla beraber hazırladığı parti meclisi delinmeyecek. Öyle gözüküyor. Delinmesi blocklist’le de pek mümkün değil. Ondan sonrasına bakacak YENİ Partililer diyelim. Şu haliyle parti içi demokrasi yüceltiliyor ama somut koşullarda buna çok da fazla girişilemiyor. Bunu da vurgulamak lazım.
Bu faslı kapatmadan önce şunu göstermek istiyorum. Adana Teşkilatı: ‘‘Abdi Ağalara karşı İnce Memed olmaya geldik’’. Çok hoşuma gitti bu Yaşar Kemal'e gönderme. Tabii ki ‘‘İnce Memed’’ romanını okuduysanız ya da en azından biliyorsanız orada ne kastedildiğini anlamak çok mümkün. Bunu özellikle vurgulamak istiyorum. Bir diğer husus da şu, bunun da kayıtlara geçmesi lazım; dün Ankara'da YENİ Parti kurultay yaparken, kuruluş kurultayını, CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu bir grup gazeteciyle bir araya gelmiş. Bu gazetecilerin içerisinde tanıdığım, gördüğüm ve bildiklerimin neredeyse tamamı iktidar yanlısı, özellikle Barış Yarkadaş başta olmak üzere. Karşısındaki Gürkan Hacır, Sinan Burhan zaten açıkça söylüyor. Ve ben bunu dün, görenler olmuştur, ‘‘Erdoğan'ın uçağı gibi’’ diye söyledim. Böyle bir toplantıdan benim haberim olmadı. Tabii bizi çağırmıyorlar. Olabilir böyle bir şey. Zaten olsaydı da gitme imkanımız olamazdı. Çünkü kurultay gibi bir olay varken Kılıçdaroğlu'nun böyle bir şeyine gitmenin pek bir anlamı yok. Ama dün kurultayda ben iktidar yanlısı çok sayıda meslektaşımı da gördüm. Çok kalabalık bir basın vardı. Gazeteciler vardı. Ankara gazetecilerinin dışında bütün kurumların Meclis muhabirleri, temsilcileri vesaire. Onun dışında İstanbul'dan İzmir'den gelen meslektaşlar da vardı. Tam bir çoğulcu bir hava vardı. Onu özellikle vurgulamak istiyorum. Kemal Kılıçdaroğlu'nun nedense, tesadüf bu ya, aynı güne böyle bir sohbet yapması ve o sohbetin ana konularından birisinin de ‘‘yolsuzluklara karışanlar hakkında dokunulmazlığın kalkmasına ‘evet’ diyeceğiz’’ demiş olmasını da tarihe bir not olarak düşmek lazım diyorum.
Ve bugünün ithafı 100 yaşında. Evet. Gördüm ve neye uğradığımı şaşırdım. Mel Brooks, biliyor musunuz bilmiyorum. Mel Brooks çılgın komedilerin yönetmeni, ‘‘Yükseklik Korkusu’’. ‘‘Silent Movie’’, bu bizde ‘‘Deli Dolu’’ diye oynamıştı diye hatırlıyorum. ‘‘Yapımcılar’’ (The Producer), ‘‘Genç Frankenstein’’ vesaire. Bu çılgın absürt komedilerin yönetmeni. Kendisi aslen bir Musevi ama seküler bir Musevi olduğunu söylüyor ve çok ciddi bir şekilde Yahudiliğe göndermeleri var. Biraz da dalga geçen göndermeleri var filmlerinde. Almadığı ödül kalmamış. Bu eşi, o da çok ünlü bir oyuncuydu, Anne Bancroft. 64'te evleniyorlar. 2005 yılında Anne Bancroft’un ölümüne kadar birlikte yaşıyorlar. Ve bir de şöyle bir şey var; Mel Brooks’un almadığı ödül kalmamış, çok zengin olmuş vesaire ama bir yandan da çok ilginç insanların yapımcılığını üstlenmiş. Sinemada değişik yönetmenlerin, mesela Cronenberg'in yapımcılığını yapmış. Onu gördüm ve çok şaşırdım açıkçası. Onun sinemasıyla Mel Brooks'un sineması birbirinden çok farklı. Bir diğer özelliği de tam bir kitap kurdu, özellikle klasik Rus Edebiyatı, Tolstoy başta olmak üzere. Orada kendisiyle farklılaşıyorum. Benimki Dostoyevski biliyorsunuz, daha önce de söylemiştim. Tabii ki Tolstoy ama Dostoyevski her şeyden önce gelir. Öyle bir insan ve 100 yaşında, bakalım daha ne kadar kendisinden konuşturacak. Ödülleri aldığı zamanki hali de filmlerindeki gibi olan bir büyük sinemacı Mel Brooks'a burada hayranlığımı belirterek bitirmek istiyorum.
Söyleyeceklerim bu kadar, iyi günler.

Destek olmak ister misiniz?
Doğru haber, özgün ve özgür yorum ihtiyacı
Bugün dünyada gazeteciler birer aktivist olmaya zorlanıyor. Bu durum, kutuplaşmanın alabildiğine keskin olduğu Türkiye'de daha fazla karşımıza çıkıyor. Halbuki gazeteci, elinden geldiğince, doğru haber ile özgün ve özgür yorumla toplumun tüm kesimlerine ulaşmaya çalışmalı ve bu yolla, kutuplaşmayı artırma değil azaltmayı kendine hedef edinmeli. Devamı için

Son makaleler (10)

15.11.2026	Kurultay izlenimleri: Geçmiş ve gelecek arasındaki YENİ Parti
14.11.2026	Fon vurgunu listesi: Nerede kalmıştık?
13.11.2026	Silivri izlenimleri: "Adalet bu salonda değil”
11.11.2026	YENİ Parti ilk kurultayını yapıyor: Utku Çakırözer ile söyleşi
09.11.2026	"Beni yakarsanız ben de sizi yakarım" günlerinden geçiyoruz
09.11.2026	Ve Erdoğan ilk kez bir kurmayını kurban vermek zorunda kaldı
08.11.2026	Trump kaybedince Erdoğan da kaybetmiş sayılıyor mu?
07.11.2026	Nefesimizi tuttuk listenin açıklanmasını bekliyoruz
05.11.2026	Fon krizinde ilginç gelişme: Bakalım bu sefer tutuklanacaklar mı?
04.11.2026	Fon vurgunu: İktidar sonuna kadar gider mi, gidebilir mi?

15.11.2026		Kurultay izlenimleri: Geçmiş ve gelecek arasındaki YENİ Parti
22.09.2024		Ruşen Çakır nivîsî: Di benda hevdîtina Erdogan û Esed de
17.06.2023		Au pays du RAKI : Entretien avec François GEORGEON
21.03.2022		Ruşen Çakır: Laicism out, secularism in
19.08.2019		Erneute Amtsenthebung: Erdogans große Verzweiflung
05.05.2015		CHP-şi Goşaonuş Sthrateji: Xetselaşi Coxo Phri-Elişina Mualefeti
03.04.2015		Djihadisti I polzuyutsya globalizatsiey I stanovitsya yeyo jertvami. Polnıy test intervyu s jilem kepelem
10.03.2015		Aya Ankara Az Kobani Darse Ebrat Khahad Gereft?
08.03.2015		La esperada operación de Mosul: ¿Combatirá Ankara contra el Estado Islámico (de Irak y el Levante)?
18.07.2014		Ankarayi Miçin arevelki haşvehararı